Bir Belediye Başkanını mutlu edecek yazıyı ancak yapay zeka yazar

Yapay Zekâya Sordum: Sen Sihirbaz mısın?  

Sabah kahvemi alıp bilgisayarın başına geçtim. Günün en önemli gazetecilik sorusunu hazırladım yapay zekaya sormak için.

"Sen sihirbaz mısın?"

Ekran birkaç saniye düşündü. Ben de içimden, "Şimdi ya tavşan çıkaracak ya da beni başka bir boyuta gönderecek." dedim.

Cevap geldi:

"Hayır, sihirbaz değilim. Ben sadece elimdeki bilgilerle yardımcı olmaya çalışan bir yapay zekâyım."

Bir an durdum.

"Yani şapkadan tavşan çıkaramıyor musun?"

"Hayır."

"Peki güvercin?"

"Hayır."

"Asistanımdan kaybolan çorapların tekini bulabilir misin?"

"Maalesef hayır."

İşte o anda anladım...

Gerçek sihirbazlar şapkadan tavşan çıkarıyor, yapay zekâ ise insanların kafasındaki binlerce soruyu çıkarıyor.

Yine de dayanamadım.

"Peki bana beş dakikada roman yazabilir misin?"

"Yazabilirim."

"Gazete haberi?"

"Yazabilirim."

"Şiir?"

"Yazabilirim."

"Düğün davetiyesi?"

"Yazabilirim."

"Kaynanamı ikna edecek konuşma?" Allah rahmet eylesi ama laf olsun diye sordum işte.

"Deneyebilirim."

İşte burada durdum.

Demek ki yapay zekânın da bir sınırı vardı!

Merakım iyice arttı.

"Bir belediye başkanını mutlu edecek yazı yaz."

"Yazabilirim."

"Muhalefeti de mutlu et."

"Konu biraz zorlaştı."

O an kahvemi neredeyse klavyeye döküyordum.

Son kozumu oynadım.

"Peki bana zengin olmanın formülünü söyle."

"Keşke öyle kolay bir formül olsaydı."

İşte beklediğim cevap buydu.

Demek ki yapay zekâ sihirbaz değildi.

Çünkü gerçek sihir olsaydı, ay sonunu getirmeye çalışan milyonlarca insanın banka hesabına üçer beşer sıfır eklerdi.

Bilgisayarı kapatırken kendi kendime güldüm.

Aslında sihirbaz olan yapay zekâ değilmiş.

Sihir; insanın merakında, hayal gücünde ve doğru soruyu sorabilmesindeymiş.

Yapay zekâ ise sadece aynayı tutuyor.

Şapkadan tavşan çıkarmıyor belki...

Ama bazen bir cümleyle insanın yüzünde kocaman bir tebessüm çıkarabiliyor.

Bence, günümüzün en güzel numarası da bu.